Is het eindproduct ‘echt’ het belangrijkste?

In de pauze had ik er al even over met Albert Lubberink over vaardigheden en de mogelijkheden erover in het huidige onderwijs. De leerlingen van het VO kunnen regelmatig niet eens een document uitprinten. Wat kun je nou van leerlingen verwachten en moet je dat niet meer gaan ontwikkelen. Zodoende ben ik toch maar bij de sessie 21ste-eeuw vaardigheden aangeschoven, met de sprekers Eugenie Zwangenburg & Cyril Rothkrantz. 

Eugenie verteld dat het in de evolutie het doodnormaal is dat er soorten verdwijnen en dat er nieuwe soorten ontstaan. Soms moet je je namelijk gewoon aanpassen aan de omstandigheden. Zo dus ook in het onderwijs. Zo heeft het Veurs Lyceum ‘Talentstromen’: drie om precies te zijn, sport, wetenschap en kunst/media. Ze geven dat vak 2 uur per week. 

Het kost enorm veel tijd, vertrouwen/ruimte, opleiding en inspiratie/teamwork om zoiets neer te kunnen zetten op een school. Maar waar draait het dan uiteindelijk om? Volgens mij gaat het vooral om hoe de leerlingen zo’n talentstroom ervaren. 

Het is voor de leerlingen erg belangrijk dat, als we het over 21ste eeuwse vaardigheden hebben, dat het proces van iets word beoordeeld. Het beoordelen van vaardigheden vereist namelijk een compleet andere instelling dan wat je als vakdocent bij formatieve toetsing zou doen. Daar kijk je toch eigenlijk alleen naar het eindcijfer, tenminste dat doen de meeste naar mijn idee. 

Zelf vind ik het proces ook veel belangrijker dan het eindproduct. Dat het eindproduct altijd ondergeschikt zou moeten zijn aan het proces. Vaardigheden zoals samenwerken, communiceren en probleemoplossend vermogen is toch iets wat leerlingen echt moeten ontwikkelen. Het zoeken naar oplossingen is voor sommige van hen echt onmogelijk. 

De vraag word gesteld of het niet een te abstract vak is voor leerlingen, want hoe kun je vaardigheden beoordelen? Voor iedereen is dat toch anders? Als er gesproken word over beoordelen, dan is het een lastig onderdeel, dat geeft Eugenie ook toe. Een Rubrics is daar bijvoorbeeld een oplossing voor om het voor leerlingen toch inzichtelijk te maken. 

Dan komt Cyril aan het woord…. en potver krijg gewoon zin om weer bezig te gaan met programmeren in de lessen. Hij geeft in het kort weer hoe de doorlopende leerlijn programmeren op het Veurs Lyceum. In de brugklas beginnen de leerlingen met nieuwe concepten ontdekken, stapsgewijs denken, de basis van ict-vaardigheden onder de knie krijgen. Dit gebeurd onder andere met de hulp van ‘Google sites’, uitvinden wat programmeren is? Heel veel oefenen, robotica en IFTTT. Om in de tweede klas verder te gaan met probleem decompositie (groter probleem in kleinere problemen opknippen) en uitbreiden van vaardigheden. Om in de derde klas het af te sluiten met toepassen van de aangeleerde vaardigheden om op die manier van alles te kunnen creëren. 

Om dit alles te kunnen beoordelen maak je gebruik van een Rubrics, die opgesplitst is in de vaardigheden Computational Thinking, ict-basisvaardigheden, probleem oplossen en creatief denken. Rubrics maken de beoordeling objectief, dat maakt het voor leerlingen gemakkelijker om in te zien dat ze beoordeeld worden op het proces i.p.v. het eindproduct. 

Dus de vraag die ik mezelf halverwege de sessie stelde: over hoe je de leerling motiveert om aan de slag te gaan met vaardigheden, is nu eigenlijk al beantwoord. Voor leerlingen, is het eindproduct, over het algemeen het belangrijkste onderdeel. Rubrics is daar dus volgens het Veurs Lyceum de oplossing voor. 

Als stagebegeleider herken ik dit wel, de Rubrics van de HAN geven een goede ondersteuning om de stagiaires goed te kunnen beoordelen. 

Ik geloof dat ik maar eens moet gaan babbelen met de collegae en management op mijn school, want wil hier eigenlijk wel mee aan de slag. We zijn aan de slag met talentstromen, maar bieden daar niet een specifiek vak voor aan. Iets wat het wel een completer beeld zou geven. 

Op de gang heb ik het er nog even over met een oud-collega. Al keuvelend hebben we het erover dat het misschien nog slimmer is om gewoon een eigen school op te zetten. Aangezien het huidige schoolsysteem teveel is vastgeroest in cijfergeving. Vaardigheden word eigenlijk niet eens naar gekeken. Iets wat ik bijzonder jammer vind. 

De ideeën borrelen boven, maar daarover meer een andere keer. 

Ga ook maar eens snuffelen op de codeweek site, op zoek naar de programmeer opdracht voor het programma IFTTT waar de leerlingen leren om hun telefoon zo in te stellen, dat die op stil gaat als ze de schoolpoort binnenkomen. 

Echt iets om eens in de mentorles te gaan doen  

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑