Fouten maken is leuk….. en leerzaam!

Na lang wikken en wegen ben ik aangeschoven bij Don Zuiderman en Pauline Maas. Hoe leren kinderen logisch nadenken? Computational Thinking is volgens Pauline Maas daar de weg in. Het is leuk om te doen, maar het is ook iets wat in het passend onderwijs past. 

Don Zuiderman stelt: wat is nu precies Computational Thinking? Neem bijvoorbeeld de probleemstelling: Je hebt een paar weken de tijd om een missie naar Mars te organiseren. Dat is echt een complex probleem. En dat is zo groot, dat je niet eens weet, waar je zou moeten beginnen. Wat is nou eigenlijk stap 1 in dit proces. Maar goed, nu heeft hij het over een enorm groot probleem. Don Zuiderman maakt het probleem kleiner, wat als je een Bee-Bot moet inparkeren. Na veel proberen, is het uiteindelijk gelukt. Wat heb je dan precies geleerd van deze oefening? De meeste mensen zullen zeggen, dat ze de Bee-Bot kunnen inparkeren nu. Maar is dat nou hetgene wat je echt geleerd hebt? Is het niet meer dat je nu gezien hebt dat je mag klooien? Dat je mag uitproberen…. en als het niet lukt, is het geen enkel probleem, het is zelfs prima. Maar misschien heb je nu nog wel iets belangrijkers geleerd, namelijk dat als je het nogmaals probeert en het lukt niet, dat het nog steeds prima is. Mocht het nou wel lukken, dan ga je op zoek naar andere mogelijkheden. Dus ga je zelf op zoek naar ontwikkeling. 

Computational Thinking is dus het oplossen van problemen. Hoe kan je iets versimpelen dat iemand anders het ook zou kunnen oplossen. Vanuit de luisterende groep word gevraagd wat nou precies het verschil is tussen ‘Problem Solving’ en ‘Computational Thinking’. Ja wat is nou eigenlijk dat verschil, volgens mij gaat het bij computational thinking vooral om de digitale wereld. Het probleem oplossen is iets wat je kan zien in een groter geheel, computational thinking is daar onderdeel van. 

Het is een interactieve sessie dus we worden aan het werk gezet. Wij mogen iemand gaan programmeren, zodat diegene voor ons een boterham met hagelslag gaat smeren. Al snel word duidelijk dat de stappen niet altijd volledig zijn, voorzetsel ontbreken. Wij als mensen, werken nu eenmaal graag met voorzetsels, maar hoe gaan we dat dan oplossen? Door dingen zelf in te vullen maar daarbij vergetende dat een robot dit natuurlijk niet kan of doet. Eindconclusie is dan ook dat het erg lastig is om precies de stappen op te schrijven die nodig zijn voor het smeren van een boterham. 

Zelf heb ik de les nog nooit geprobeerd in de klas, maar kan me wel voorstellen dat het leerlingen triggert. Die zullen het extra goed willen doen of de robot willen spelen waardoor er foutjes vergroot zullen worden. Neem het mee als idee, dat sowieso. 

Terugkomend op wat computational thinking nou precies is? 

Computational Thinking is het denkproces waarmee problemen en hun oplossingen zo worden geformuleerd dat ze kunnen worden gepresenteerd in een vorm die effectief kon worden uitgevoerd door een informatie verwerkende tussenpersoon, zoals een computer of een mens of een combinatie van beide. – Wing 2011 –  

Bij mensen heb je echter altijd te maken met een eigen brein en de bijkomende emoties, zo word gesteld in de zaal. Dus is de verwoording van Wing juist? 

Computational Thinking is geen programmeren. Je kunt het inzetten in de lessen. Laat leerlingen een promotiefilmpje maken over een vak, de manier van werken of de school. Op die manier ontdekken ze welke stappen daarvoor nodig zijn. De filmpjes kunnen gedeeld worden op youtube. Het is iets wat ik al een jaar of vier toepas tijdens mijn lessen rondom de open dag. De leerlingen smullen ervan omdat ze zogenaamde vrijheid hebben, om te doen en te ontdekken wat ze zelf willen. 

Don Zuiderman besluit de sessie; 

Je zit op school voor kwalificatie, socialisatie en subjectivering. Die laatste is bijna het tegenovergestelde van socialisatie. Je wilt dat iemand zichzelf kan zijn, die zichzelf kan uitdagen. Als docent wil je heel graag voor de leerling zorgen, maar dat betekent ook dat je de leerling het zelf moet laten uitvogelen, over hoe het moet. Het gaat soms super traag, maar ze leren het wel. 

Pauline Maas voegt toe: 

Met kinderen is het belangrijk dat je niet alles voorkauwt. Ze moeten dingen zelf uitvinden. Zelf onderzoeken en kijken hoe ze dingen zouden kunnen oplossen. 

Als je dus lesgeeft aan kinderen, denk eraan,  houdt je handen op de rug. Laat ze het zelf doen, laat ze zelf kijken. Want als je het hele tijd voor ze doet, dan gaat het niet werken. Het is fijn en leuk dat je fouten maken mag! 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑