Kleine jongens worden groot…

Mijn oudste zoon, nu 2.5jaar maakt momenteel mega sprongen. Zo is hij vandaag zelf naar de visvijver gefietst. Ok wij fietsten ernaast maar toch hij deed het zelf, toch een kleine 2km heen en 2 km weer terug. Hij voelde zich de koning ter rijk. Moet eerlijk toegeven dat het me mee viel, hij swabberde niet over de weg.

We hebben maar een enkel moment gehad dat ik me ven schaamde voor de capriolen van mijn zoon. Maar het is ook logisch. Hij doet het voor het eerst, als hij naar links kijkt, fiets hij ook die kant op. Nu vroeg ik ruim 4 kilometer lang vooruit te kijken, terwijl hij normaal gesproken niet eens de concentratie heeft om zijn schoenen aan te trekken. Dat gaat ongeveer zo…. één schoen, dan een halve aflevering Teletubbies om dan tot de conclusie te komen dat de andere schoen ook nog moet. Ach het is mijn poepie… mijn stoere vent.

Ben trots op het ventje. Hij doet het wel. Nu wil hij de zijwieltjes eraf hebben. Nou ja dat is weer iets voor een andere dag, mijn kleine ventje groeit al veel te snel op. Aangezien ik vanmiddag met hem een potje mens-erger-je-niet heb zitten spelen, memorie was hij op uitgekeken. Dan maar iets nieuws.

Genieten….. van zijn blik, van zijn doorzettingsvermogen en de glimlach op zijn snoet. Dat is iets wat mij echt goed doet…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑