Ontruimen

Daar sta ik dan. Op een mega sportveld. Tussen ruim 600 leerlingen. Wat is er gebeurd? Waarom staan we hier in de regen? Hoor ik om me heen. Eigenlijk vraag ik het me zelf ook af. Midden in mijn zin over de talenoorlog in België, loeide het alarm. Zo’n door merg en been alarm. Negeren is onmogelijk. Reageren eigenlijk ook. Het verlamt je. Het laat je nadenken. Wat nu? Hoeveel kinderen heb ik in mijn lokaal? Geen idee. Shit. Nog niet gecontroleerd. Hoe vaak, heb ik mezelf betrapt op het naderhand, nog even invullen. De klas reageert; 21 Mevrouw. Mooi, dat is duidelijk. Waar moeten we heen? Ja naar buiten, maar wat is de directste weg. Foei, dit moet ik weten. Ik volg de leerlingen. Die weten per slot van rekening blijkbaar alles al. Schuifelend gaan we de trap af. Iedereen volgt elkaar. Wie loopt er voorop? Zou het de directie zijn? Of is het zoals op een schip? De kapitein verlaat als laatste het gebouw? Maakt het uit? Daar sta ik dan. Midden op een mega sportveld. De leerlingen dralen om me heen. Iedereen present. Ja. Regent het? Ja. Erg fijn, zo’n storing in een brandmelder.  Laten we terug naar binnen gaan. Terug naar de talenoorlog in België. 
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑